وقتی صحبت از استایل برای جثه‌های متوسط و کوتاه‌تر در میان است، «قدِ لباس» اهمیت حیاتی دارد. حتی خوش‌دوخت‌ترین لباس‌ها هم اگر در نقاط کلیدی بیش از حد بلند باشند، تأثیر مثبت خود را از دست می‌دهند. هدف این است که خطوطی صاف و یکپارچه حفظ شود تا تناسبات بدنی شما به بهترین شکل دیده شود:

• پیراهن‌ها: لبه پیراهن باید دقیقاً کمی پایین‌تر از خط کمربند قرار بگیرد و هرگز از باسن فراتر نرود. پیراهن‌های بلند، پاهای شما را به‌صورت بصری کوتاه‌تر نشان می‌دهند.
• کت‌های تک (بلیزر): قد کت باید در حدود میانه باسن تمام شود، نه پایین‌تر. کتی که بیش از حد بلند باشد، پاهای شما را کوتاه‌تر از آنچه هست جلوه می‌دهد.
• شلوارها: شلوار باید «بدون شکستگی» (No Break) یا با حداقل شکستگی باشد؛ به این معنی که لبه شلوار فقط مماس بر روی کفش قرار بگیرد بدون آنکه روی هم تا بخورد. این کار خطِ پا را کشیده‌تر می‌کند.
• آستین‌ها: آستین باید دقیقاً روی استخوان مچ تمام شود. اگر آستین‌ها از دست‌های شما فراتر بروند، تمام استایل شما حسی از گشاد بودن و بدقوارگی (Oversized) را القا می‌کند.

به طور خلاصه، با تنظیم دقیق قدِ لباس‌ها، سیلوئت شما بلافاصله شیک‌تر و آراسته‌تر به نظر می‌رسد. اگر سایزهای آماده در بازار معمولاً برای شما مناسب نیستند، گزینه‌های شخصی‌دوزی (Made-to-measure) را جدی بگیرید.